ELİM KALEM TUTMAYA BAŞLAYINCA KAFİYELİ YAZAR OLMUŞUM DÜŞLERİMİ.
AĞDASIZ, YALANSIZ,, İÇİMDEN NE GEÇTİYSE DÖKMÜŞÜM AK KAĞITLARA..
HALA YAZMAKTAYIM İNADINA..
KİMİ ZAMAN BÜYÜK ŞAİRLERİN O BÜYÜK ŞİİRLERİNİ OKUYUP SİNERDİM KENDİ KÖŞEME..
"OTUR OTURDUĞUN YERDE KIZIM" DERDİM,,
"ŞİİR YAZMAK SENİN NEYİNE"..
VE O ZAMANLAR ANLADIM "KAFİYE ŞİİR DEMEK DEĞİL"...
ÇÜNKÜ İNSAN SÖVERKEN DE KAFİYE YAPIYOR SEVERKEN DE..
KİMİ UYAKLAR UYDU BİRBİRİNE ,
KİMİ DİĞERİNE SIRT DÖNDÜ..
AMA YAZDIM İŞTE..
ÇOK BÜYÜK ŞAİR OLAYIM DİYE DEĞİL AMA..
HAŞA !! NE HADDİME..
HEP KÖŞE YAZMAK İSTERDİM. YAZDIM DA. TAKVİM GAZETESİNİN EKİNDE, HAYAT VE AŞK ÜZERİNE AKLIMA NE ESERSE KARALADIM.
TRANSFER OLUNCA BAŞKA KANALA BÜYÜK KÖŞE YAZARI OLMA DÜŞÜM DE BİTTİ.. NEYSE.. EN AZINDAN BİR KAÇ AYLIĞINA DA OLSA HAYALLERİM GERÇEK OLDU YA.. HEYTTTT BE KİM TUTAR BENİ ARTIK…
ÇAKMA KERİ BREDŞOW ( “O öyle yazılmaz” diye atlayan sazanları kovayla toplarım Allah çarpsın)